งุ่มง่ามไปสักพักหนึ่ง.. ฉันก็ตัดสินใจถีบเค้าทิ้งก่อน
ใช้คำแรงไปมั้ย?? เอาเป็นว่า ค่อยมาคิดกันใหม่ละกัน

..ช่วงพักเที่ยง..

เป็นช่วงที่เด็กดีอย่างฉัน จะต้องไปหาอาจารย์ที่ปรึกษา
..อย่างที่เคยทำทุกๆเทอม..

เทอมนี้อาจารย์จะว่าไงบ้างน้า??

เดินไป เช็คตัวเองไป
นักศึกษาที่น่ารัก.. ต้องแต่งตัวเรียบร้อยหน่อย..

..และ อื่มม..

ต้องแขวนการ์ดด้วย..
คำสั่งใหม่.. แง่มจริงๆ อับอาย อับอาย..
ไม่ได้อับอายสถาบันหรอกนะ
ออกจะภาคภูมิใจ..
แต่อายหน้าบวมๆบนบัตรนักศึกษาต่างหาก..
..เหมือนประจานตัวเองยังไงยังงั้น..

..หน้าห้องพักอาจารย์..
ฝ่าย BBA ชั้นสองตึกสอง

ฉันสะดุ้งเล็กน้อย..
..ปลายเท้าเหยียบเบรก..

ทำไมน่ะหรอ??

ก็หน้าห้องอาจารย์น่ะสิ
มีนักศึกษาชาย หน้าตาท่าทางเป็นน้องใหม่
จำนวนสามคน นั่งคุยกันเชิงรอพบอาจารย์
..และหนึ่งในนั้น..

..นายคนที่ฉันพบในห้องสมุด..

เจอตรงนี้อีกแล้วว.. แง่มเอ๊ยยยย..

สัญชาติญาณความเป็นหญิงฟอร์มจัดของฉัน
บอกให้ฉันไม่สนใจ

"ขอโทษนะคะ"
ฉันเลื่อนบานกระจกห้องพักอาจารย์ออก
"ขอพบอาจารย์ตีตี้ค่ะ"

พี่เลขาฯหันไปเช็คที่โต๊ะอาจารย์..
แล้วทำมือเป็นเชิงว่า
รอแป๊บ.. อาจารย์คุยโทรศัพท์อยู่
ฉันพยักหน้ารับ

..รอแป๊บหรอ..
ในขณะที่สามคนนั้นก็ยังคงนั่งอยู่

ฉันไม่นั่งหรอก เฮอะ.. เดินไปหยิบอะไรมาอ่านดีกว่า

"น้องคะ"

...

เสียงหวานๆของพี่เลขา เรียกให้ฉันเข้าไปพบอาจารย์

..ค่อยยังชั่วหน่อย..



..เสร็จจากการพูดคุยกับอาจารย์..

นักศึกษากลุ่มเดิมก็ยังงงนั่งคุยกันอยู่
คาดว่าคงจะได้เข้าไปในห้องนั้นอีกไม่นาน

แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร
กลับเดินตัดหน้าไป ฉับ ฉับ ฉับ
แล้วถอดสายไอดีออกอย่างรวดเร็ว

เดินออกจากบริเวณนั้นไปสักไม่กี่นาที

..ตายล่ะหว่า..
เราทำกิริยาไม่สมควรต่อหน้ารุ่นน้องกะอาจารย์ป่าวเนี่ย??

เออ.. เพิ่งจะคิด.. ยัยนี่..

..ไม่ตั้งใจนะคร้าบบบ..



..แต่งานอีซีฉันก็ยังไม่เสร็จ..
ยอดเยี่ยมกระเทียมดอง (เอามาจากไหนเนี่ย)

เอาล่ะ.. กลับไปที่หอ.. จะต้องรีบเช็ค
ตาอาคิโดะ!!!

ไม่งั้น.. ฉันเสร็จ.. เหอเหอ



หน้าจอคอมที่หอ...
เปิดเว็บหน้าเดิมคับ.. ฮิห้า

ก็เมลล์ยังไม่ได้รับแอดน่ะสิ
..นึกเหลิงหลางอะไรขึ้นมาไม่รู้..
เปิดเข้าไปที่รูปของตาอาคิโดะอีกครั้ง

ชิ.. ชื่อพีท.. ทำมาเขียน พีซ..
อ่านยากวุ่ย

...

นึกไงไม่รู้
.....
เซฟรูปตาขี้เก๊กมารูปหนึ่ง..
อย่าเข้าใจผิดครับท่านผู้อ่าน!!
จะเอาไปบ่นให้บิ๊วตี้เพื่อนรักฟัง
..พร้อมภาพประกอบสวยงาม..

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า


.................................

รูปนี้ล่ะคับ

ดูดีที่สุดแล้วเป็นว่าได้

.................................

นั่นสิเนอะ.. เหมือนกับที่เห็นวันนี้เลย



ปิดหน้ารวมรูปไป ฉันก็เหลือบไปเห็นข้อความ..
..เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันคุ้นเคย..

"What do you think about the benefit of the loneliness?"

Loneliness..

ฉันอึ้งไปสักพัก..
เพราะอะไรไม่รู้สิ.. เหมือนมีอะไรบางอย่าง..

..ใช่สิ.. ฉันเพิ่งเขียนเกี่ยวกับมันไปนี่นา
ฉันเพิ่งสัมผัสกับรสชาดของมันไปเต็มๆ
แล้วเพิ่งได้ระบายมันออกมาเป็นตัวหนังสือไม่นานมานี้

นายคนนี้เหงาเป็นด้วยหรอ?? บังเอิญจังเนอะ

"ซีกหนึ่งของความเหงา

อาจทำให้เราได้พบความรื่นรมย์

(จากสิ่งที่ไม่น่ารื่นรมย์)"

...ใช่ ฉันเห็นด้วย...
ฉันไม่รอช้า รีบพิมพ์ความรู้สึกที่เหมือนจะล้นออกมาขณะนั้น
ผ่านอุปกรณ์ไฮเทคของฉันข้างหน้านี้

.................................

"I think staying on your own sometimes makes u learn more abt urself na..
coz regularly no one can really understand themselves..
and I agree.. tht happiness can be found from it..
coz.. I have found it..
It opens up ur mind even wider, allowing u to see and feel things around u differently
in a sense of recovering brightness from darkness..
like the dawn.."

.................................

::TO BE CONTINUED::

ปัจฉิมลิขิต

..นี่คือสิ่งที่ฉันเคยระบายออกไป..

LIFE - YUI